Sześćdziesięciodziewięcioletni kard. Robert Francis Prevost, to pierwszy papież augustianin i drugi po Franciszku papież z kontynentu amerykańskiego, choć w przeciwieństwie do swego poprzednika, pochodzi z Ameryki Północnej. Nowy Biskup Rzymu urodził się 14 września 1955 r. w Chicago, w stanie Illinois, jako syn Louisa Mariusa Prevosta, pochodzenia francusko-włoskiego, oraz Mildred Martínez, pochodzenia hiszpańskiego. Ma dwóch braci – Louisa Martina i Johna Josepha.
Więcej informacji znajdziesz tutaj: Vatican News
Pontyfikat Ojca Świętego Franciszka obfitował w podróże, reformy i dokumenty. Był pełen zaangażowania na rzecz pokoju, ubogich i migrantów oraz restrukturyzacji instytucji kościelnych, osadzony na horyzoncie nowości i braterstwa. Franciszek to również pierwszy papież, który powołał Radę Kardynałów jako ciało doradcze w zarządzaniu Kościołem, przyznał odpowiedzialne funkcje w Watykanie świeckim, w tym kobietom, w Kurii Rzymskiej. Zwołał synod z szerokim udziałem Ludu Bożego, a na późniejszych etapach jego (także świeckich) przedstawicieli. Zniósł tajemnicę papieską w sprawach przestępstw seksualnych oraz usunął karę śmierci z Katechizmu Kościoła Katolickiego. Ponadto, był pierwszym papieżem, kierującym Kościołem w czasach, gdy na świecie nie toczy się jedna wielka wojna, cały szereg konfliktów – małych i dużych, rozgrywanych na różnych kontynentach.
Papież wyrażał na wiele sposobów chęć bycia blisko ludzi. Robił to poprzez wizyty u pracowników watykańskich biur, podczas Piątków Miłosierdzia w 2016 roku – Jubileuszowym Roku Miłosierdzia w miejscach marginalizacji i wykluczenia, poprzez celebracje Wielkiego Czwartku w więzieniach, domach opieki i ośrodkach przyjmujących migrantów, a także podróżując po parafiach rzymskich przedmieść oraz poprzez niespodziewane wizyty i telefony.
Kiedy zdarzało się, że Papież z Argentyny był krytykowany, zawsze odpowiadał na fale sprzeciwu i przeciwstawne głosy humorem, który – jak podkreślał – „najbardziej przybliża do łaski Bożej”. Franciszek zadawał pytania, zadziwiał, a niekiedy wywoływał zaskoczenie przez łamanie tabu, obalanie starych protokołów i przyzwyczajeń, czy też przez przekształcenie samej instytucji papieskiej – poprzez swój ubiór, zmianę miejsca rezydowania, gesty i styl bycia oraz oryginalny styl duszpasterski. Franciszek szukał bliskości z szeroką publicznością również za pośrednictwem wywiadów, przemówień i książek. Pojawiał się także na żywo w transmisjach internetowych i programach telewizyjnych. Korzystał z konta X @Pontifex, dostępnego w dziewięciu językach, jako kanału przekazującego pilne i szeroko dostępne komunikaty.
Polakom zapewne najbardziej zapadły w pamięć Światowe Dni Młodzieży z 2016 roku, które odbyły się w Krakowie z udziałem papieża Franciszka. To jednak papież, który zostanie zapamiętany nie tyle dzięki słowom i licznym pismom, ile w pewnej szczególnej scenie: samotny, klęczący, gdy padał deszcz, w ciszy lockdownu, przy akompaniamencie syren ambulansów, przemierzający Plac Świętego Piotra w czasie pandemii. To „Statio Orbis” z 27 marca 2020 roku – chwila, gdy świat, zamknięty w domach, oglądał na żywo starszego mężczyznę, który zdawał się dźwigać na swoich barkach ciężar tragedii, wywróconej do góry nogami codzienności i utraconych przyzwyczajeń. Ludzkość była przytłoczona, lecz Papież mówił o nadziei i o braterstwie: „Zrozumieliśmy, że wszyscy jesteśmy na tej samej łodzi – wszyscy, choć kruszący się i zagubieni, jesteśmy jednocześnie powołani, by wiosłować razem”.